Sam nie wiem, może jednak sprzedam dom.
Już mówiłam, co o tym myślę.
Denise potrzebuje gniazda.
Właśnie.
Przyda jej się chwila wytchnienia od studiów.
To prawda.
A ty?
Chciałabyś wracać do takiego domu?
Cześć.
Hej, skarbie.
Co robicie?
Siedzimy sobie.
Dlaczego?
Ładnie tu.
Zostaniecie na kolację?
Cóż, to mój dom.
Ledwo.
Z chęcią.
Super.
Dzięki, skarbie.
Nie odpowiedziałaś.
Tak.
Walić ją, tato.
I ten dom.
WALKA Z GOLIATEM
OSTATNIĄ TWARZĄ, JAKĄ ZOBACZYSZ PRZED ŚMIERCIĄ, BĘDZIE TWOJA
Boże.
Co jest?
Co się stało w łazience?
W sensie?
Przeraża mnie cytat motywacyjny na ścianie.
O flaszce w śmieciach już nie wspomnę.
Mam się martwić?
Nie bardziej niż zwykle.
- Czyżby? - No.
Ukrywasz się tu już kilka tygodni.
Nie ukrywam się, tylko pracuję.
- Pracujesz? - Tak.
Jasne.
No dobra.
Bierzmy się do pracy.
Przypomnę.
Musimy nastawić Blackwoodów przeciwko sobie.
Tak.
Wade musi nam powiedzieć, kto był obecny na spotkaniu.
Musi nam oficjalnie wskazać nazwiska.
Rozumiesz?
- Tak. - Świetnie.
Dowiemy się, kto i w zamian za co zobowiązał się do poufności.
- Jasne? - Tak.
No dobrze.
Posłuchaj, nic mi nie jest.
Super.
Mówię poważnie.
Ja też.
- No dobra. - Świetnie.
Skontaktowały się z nami władze stanowe.
Z panem?
Zdawali sobie sprawę, że wykiwali nas na wodę
podczas suszy.
Czyli roztopił wam się lodzik,
a władze stanowe dały wam drugi.
- Sprzeciw. - Na jakiej podstawie?
Jak brzmi pytanie?
Jaki smak dostaliście?
Wszystkie 31.
Mój klient jedynie żartował.
ZWYCIĘŻA BARACK OBAMA
Nie otrzymał lodów od władz stanowych.
Władze stanowe zwołały spotkanie.
W jakim celu?
Chcę tę zasraną chałupę.
I takich znajomych.
Chciałbym być tobą. Ale nie chcę na to pracować.
Myślałem, że czyhasz na fotel senatora.
Nie.
Stan chciał uniknąć pozwu.
Groziliście im pozwem?
Naruszyli warunki umowy.
Mogę zdechnąć za biurkiem w departamencie, jeśli się na tym dorobię.
A gdybym ci to zagwarantował?
Uściślijmy. Wy, rolnicy,
byliście oburzeni traktowaniem mieszkańców przez władze stanowe,
bo nie dostaliście wody przed nimi. Nie mogliście zarabiać.
Sprzeciw. Sugeruje pan cechy.
Mylę się?
Umowa to umowa.
Otrzymaliście ją od nas. Dowód 14.
Stan miał obowiązek dostarczyć panu Blackwoodowi wodę
i nie wywiązał się z umowy.
Ja im płacę, oni dostarczają wodę. Kropka.
Wychujali mnie.
Następne pytanie.
Ciekawi mnie pańska siostra.
- Sprzeciw. Nie na temat. - Skądże.
Stanowi ważne ogniwo firmy, prawda?
Owszem.
Dlaczego się poddajesz?
Nie poddaję się.
Czasem górą jestem ja, a czasem Matka Natura.
Nie godzę się z tym.
Ciężko ci będzie w skórze rolnika.
Nie jestem rolnikiem.
A ty możesz kontrolować więcej, niż ci się wydaje.
Nie tym razem.
Założymy się?
Ona rządzi?
Teraz kobiety głosują i robią, co chcą.
Zatem Diana ma prawo głosu w firmie?
Nie.
Panowie.
Zużyte te krzesła.
Pogadam z Marią. Trzeba je wymienić.
Co tu się odpierdala?
Świeża krew.
Raczej betonowe buty.
Kto nie ryzykuje, nie pije szampana.
Wuju.
Nikomu nie powiem o waszym klubiku.
Obiecuję.
- Nie bawisz się z nami? - Nie.
No tak.
Miłość
jest niczym kwiat,
a tyś jego jedynym nasieniem.
Cóż.
Jestem artystką.
Wnoszę do firmy artystyczny zmysł.
Super, ale formalnie jest pani prezesem.
- Owszem. - Świetnie.
Jako prezes musi pani znać swoją firmę
od strony jej operacji.
To nie moja firma.
Firmę pani brata.
Zgadza się.
- Odpowie pani na pytanie? - Nie było pytania.
Oto ono.
Twierdzi pani,
że jako prezes firmy Blackwood Almond Company
nie ma pani żadnej wiedzy na temat operacji biznesowych
w firmie pani brata?
- Zgadza się. - Wyjaśni to pani?
Ale co?
Chryste.
Może pani bardziej szczegółowo opisać, co właściwie wie pani
o firmie brata?
Sprzeciw. Nieprecyzyjne pytanie.
Jak każda jej odpowiedź.
I każde pytanie pana wspólniczki.
Jest pani świadoma tego, że pani brat kradnie wodę
mieszkańcom hrabstwa?
- Sprzeciw. - Zbyt konkretnie?
Pytanie jest tendencyjne.
Gdyby potrafiła pani formułować pytania, byłoby już po rozmowie.
Mam dość.
Skoro tak, to może odpocznij.
Nie trzeba.
Pamiętaj, wszyscy się stresujemy.
Proszę?
Pani Blackwood, czy jako prezes Blackwood Almond Company
w ramach działań artystycznych przekonywała pani opinię publiczną,
że kradzież wody przez pani brata jest legalna i uzasadniona?
Co w tym śmiesznego?
To absurd. Nic.
Musimy przejąć kontrolę nad zapasami wody.
Tak.
Po co się ograniczać?
Opanujmy też Pacyfik.
Roy?
- Roy! - Nie potrzebujemy go.
Potrzebujemy.
Nie wiem, jak to osiągnąć,
ale to genialny pomysł.
- Serio? - Tak.
Ciągle robią nas w konia.
Fakt.
Jebać władze!
Wiem, jak to osiągnąć.
Skoro to władze chciały się spotkać,
dlaczego Big Sur, a nie Sacramento?
Ładniejszy krajobraz.
A może przez brak wścibskich oczu?
A może dlatego, że to połowa drogi.
Tak sądzisz?
Skoro stan ograniczał dostawy dla rolników,
żeby dostarczyć wodę mieszkańcom,
czy udział wydziału ds. gospodarki wodnej nie był konieczny
podczas negocjacji?
To powyżej moich kompetencji.
Nie odpowiedział pan na pytanie.
Wiem tylko, że podpisaliśmy umowę ze stanem.
Czy umowy z zarządem zbiornika
oraz stanem nie wymagają zatwierdzenia przez wydział w LA?
Trzeba będzie zaangażować wydział w LA.
To masz już z głowy.
Jak?
Ktoś przynosi mi szczęście.
Mniej wiesz, lepiej śpisz.
Gdzie w tym wszystkim przedstawiciel wydziału?
Mój klient nie odpowiada
za wydział ds. gospodarki wodnej.
Jeśli ma pan do nich pytania, proponuję ich przesłuchać.
Do tego musiałbym znać nazwiska.
Poda mi pan nazwisko?
Pani radna.
Diano.
Więc wydział nie uczestniczył w procesie?
O ile wiem, wydział ma własną umowę ze stanem.
Dalej masz układy w wydziale ds. gospodarki wodnej?
Owszem.
Pomówmy o twojej przyszłości.
Zamieniam się w słuch.
Ugoda była jawna?
Ja o niej wiedziałem.
W tym problem. Jest pan osobą prywatną.
Mimo to udało się panu pozyskać prawa do zasobów publicznych
na własną korzyść.
Ja to widzę inaczej.
Pozbawieni wody mieszkańcy
raczej się z panem nie zgodzą.
Nikt się nie skarżył.
Jestem pierwszy?
No dobrze.
Oby i ostatni.
A jeśli mieszkańcy LA dowiedzą się, że oni też stracą wodę?
Możemy tylko zgadywać,
bo nic mnie nie łączy z Los Angeles.
Tom.
Diana. Wciąż czerpiesz z fontanny młodości.
Jak zwykle przesadzasz.
Tom Wyatt nie kłamie, moja droga.
Mam nadzieję.
- Posłuchaj. - A to kto?
Przyszła burmistrz Los Angeles.
Tom Wyatt, radna Marisol Silva.
- Miło mi. - I wzajemnie.
Wiele o panu słyszałam.
Bo wiele o mnie mówią.
Wasza znajomość może być obopólnie korzystna.
- Naprawdę? - Owszem.
Nie bój się, nie gryzie.
Nic przed sobą nie ukrywajmy.
Skoro się nie boisz.
Możesz mi nawet związać ręce.
No dobrze.
Chyba już nic tu po mnie.
Prawda. Sio!
Kto podjął decyzję o odcięciu wody mieszkańcom
na rzecz rolników?
Nikt.
Czy zarząd gospodarki wodnej
nie decyduje o przydziale wody?
Owszem.
Więc decyzji nie podjął nikt, a mimo to zapadła?
Nikt nie odciął wody mieszkańcom.
Wykorzystali swój przydział,
a zarząd postanowił go nie zwiększać.
Zarząd ostrzegał mieszkańców,
by podczas suszy oszczędzali wodę.
To, jak z niej korzystali,
leży poza naszą kontrolą. Standardowa procedura.
Nieźle.
To jak dotąd najlepsza odpowiedź. Napisałaś mu ją?
Proszę zadawać pytania mojemu klientowi.
Oczywiście.
Skoro spotkanie zorganizowano w celu renegocjacji publicznej umowy,
po co umowy o zachowaniu poufności?
Jakie umowy?
Te, o których mi pan mówił.
Zapamiętałeś?
Głuptas ze mnie.
Zapytam jeszcze raz. Po co umowy o poufności?
Co za tajemnice kryją?
Nie musi pan odpowiadać.
Dobrze pan wie, że takie umowy
mają na celu zachowanie poufności danych.
A „tajemnice” brzmią dziecinnie.
Jesteśmy dorośli.
Nie szkodziło zapytać.
Raz już ci się poszczęściło.
Oto pytanie.
Kto ma prawo do tych umów?
Sądzę, że prawo do umów o zachowaniu poufności
ma firma Tallgrass Farming.
Czyli pan.
W rzeczy samej. Jednak nie jestem taki głupi.
Skoro ma pan do nich prawo,
może pan mi wszystko powiedzieć.
Owszem.
No dobrze.
Co zatem mi pan powie?
Tylko tyle, ile muszę.
- Nasz wielki dzień. - Wielki.
I kolejne cztery pokolenia.
Pan Kernan?
Mój klient nie odpowie na pytania, o ile stanowi to naruszenie umów.
Pani klienta nie obowiązuje umowa o zachowaniu poufności,
ponieważ ma do niej prawo.
Podczas tego przesłuchania
ma wręcz obowiązek udzielenia mi odpowiedzi.
Jako osoba uprawniona
mój klient nie odpowie na pozostałe pytania
bez nakazu sędziego.
Przystanę na to.
Powodzenia.
Zróbmy sobie zdjęcie.
My musimy lecieć na spotkanie.
Ale wy świętujcie.
Dziękuję.
Stańcie przy kominku.
Wychodzi na to,
że w Big Sur był pan, Roy Wheeler, Warren Hebb, Gerry Kernan
i gość z władz stanowych. Kto jeszcze?
To obejmuje umowa o poufności. Dalej.
Najważniejsi w środku.
Wuju, uśmiechnij się.
Daj mi powód.
Wartość twojej ziemi właśnie poszybowała.
- Pod samo niebo! - Udawaj.
No dobrze.
Rządowy uśmiech!
Świetnie. Jeszcze.
Dobra, lepiej już nie będzie.
Koniec.
Czekaj.
Wiesz, że te dokumenty są warte więcej niż twoje życie?
- Rozumiem. - Świetnie.
Dziękuję, Delores.
Zauważyłem, że twoja siostra nie podpisała umowy o poufności.
Ciągle się martwisz.
Przesadzasz.
Na forsie będziemy spać
Pomożesz?
Młody!
Wymień pani butelkę.
Mam przepuklinę.
Chcesz zobaczyć?
Dzięki.
Dziękuję.
Bohater.
Cóż...
Bobbi Bennett o tobie mówiła.
Poważnie?
Skąd ją znasz?
Lubię być na bieżąco z właścicielami winiarni.
Mówiła, że jesteś interesujący.
- Poważnie? - Tak.
Zawsze coś.
Nieraz broniłem takich jak twój brat
w podobnych sprawach.
Będzie się chwytał wszystkiego,
prawdopodobnie obwini ciebie.
Nie zrobiłby tego.
Doprawdy?
Widziałem to setki razy.
No cóż...
Wiem, że nie wierzysz w dobre relacje oparte na miłości.
Marisol Silva też o tobie wspominała.
Bez jaj.
Billy.
Donnie.
Sugeruję jaśniejszy odcień.
Łączy pana z siostrą wyjątkowa więź.
Nie zawsze tak było, prawda?
Sprzeciw. To nieistotne.
Prowadzą wspólnie firmę, ich relacja jest istotna.
- Panie McBride... - Nie szkodzi.
Słuchaj,
jestem farciarzem.
Jestem też przekonany, że moim największym szczęściem
był powrót Diany do domu.
SpongeBob.
Tak sądzę.
To okropne!
Nic gorszego nigdy mnie nie spotkało!
Skalmar choć raz jest miły.
- Cześć. - Cześć, mamo.
- Czołem. - Cześć.
Spokojnie.
Przytulcie mamusię.
W białych ciuchach nie wolno.
Mam brudne ręce.
Mamusi to dziś nie przeszkadza.
Cześć.
Miałam wspaniały dzień.
Dlaczego?
Mamusia dziś zarobiła krocie
Super. Gratulacje.
Komu lody?
Nam!
A ja to co?
Prawie jesteśmy. Jakie lody chcecie?
Ciasteczkowo-śmietankowe.
Nie, zawsze jecie to samo.
- Dziś co innego. - Te są najlepsze.
- Rządzą. - Są pyszne.
No dobrze. Chwileczkę.
Cześć, Robercie. Myślałam o spotkaniu.
Mam tysiące pomysłów.
Skoczymy jeszcze na burgera?
Tak, ale...
Wybacz.
Już jestem.
A to dlaczego?
Moja stawka? Nie ustaliliśmy...
Po pierwsze, papugujesz mnie.
Po drugie, ściemniasz.
Wiesz, Robercie...
Nie szkodzi.
Mam masę pracy z innymi klientami.
Tak będzie najlepiej.
Również powodzenia.
Wariat.
Chyba ty. Same fakty.
Przestań!
Ty przestań! Powiedz mu coś, mamo!
- Mamo? - Mamo?
Szukałem cię.
- Czyżby? - Tak.
Ptaszki ćwierkały, że czasem miewasz tu spotkania.
No i?
Mogę usiąść?
Słyszałem, co się stało.
Wypadek.
Poczerniało mi przed oczami.
Nic nie widziałam. Zjechaliśmy z mostu do rzeki.
Jeden z moich synów stracił słuch w wyniku infekcji,
wszystko przeze mnie.
Nie waż się tak mówić.
Ani myśleć.
Ciemność,
mrok przed oczami,
to nie twoja wina.
Od dawna się z tym zmagasz.
Byłam wykończona.
Chłopcami, pracą, i to od tak dawna...
Poddałam się.
Rozumiem.
Naprawdę.
Dość złych wieści. Co u ciebie?
Natalie mnie rzuciła.
Kto to taki?
Moja druga żona.
Cholera.
Odeszła, gdy zbankrutowałem.
- O nie. - Kto by pomyślał.
Krzyżyk im na drogę. Nie zasługiwała na tę forsę.
Jesteś spłukany?
Wszystko wsadziłem w tę inwestycję.
I straciłem, gdy platforma wyleciała w powietrze.
Nie przewidziałem tego.
Ale nadal mam ziemię.
I sady.
Więcej mi nie trzeba.
Jak ojciec.
Nie żałuję, że zmarł.
Widzę.
Co zrobisz?
Bez forsy?
Tak.
Możesz mi pomóc.
Rozumiem, jestem ci potrzebna.
Zawsze byłaś.
Potrzebujesz moich pomysłów.
Może czas zająć miejsce przy stole.
Pozostali by tego nie chcieli.
Walić ich.
Omówmy listę firm,
którym zarząd przyznał dostęp do wody.
Proszę o wskazanie nazwisk właścicieli.
Jasne, słucham.
- Tallgrass Farming? - Ja.
Blackwood Almond?
Też ja.
Hickory Hill Farms.
Roy Wheeler. Choć teraz Stephanie Littlecrow.
G.K. Farms?
Gerry Kernan.
- Second Avenue Partners? - Gerry Kernan.
- Red Gravel Industries? - Ja.
Abbott & Archer Incorporated?
Warren Hebb.
Sporo nazwisk się powtarza.
Właśnie.
Wygląda na to, że czterech członków zarządu
dysponuje 99% wody. Jak to działa?
Doskonale.
I zgodnie z prawem.
Rozumiem.
Jest też inna firma, której przydzielono 0% udziału.
Fer de Lance Incorporated.
Do kogo należy?
Powtórzysz?
Chyba dobrze wymawiam. Fer de Lance.
Fer de Lance.
Nie wie pan, do kogo należy?
Nie przypominam sobie.
- Zaskakujące. - Owszem.
Przestań pieprzyć jak potłuczony
i mów, do kogo należy.
Nie chcę wchodzić w rodzinne spory.
Że co?
Może pańska siostra coś o tym wie.
Trzeba by ją zapytać.
Fer de Lance Inc. Coś to pani mówi?
Nie.
Ma to sens, skoro tak ważna jest anonimowość właściciela.
Chciałabym dołączyć dowód nr 15.
Nie przekazano mi go.
Sorki. Trzymaj, małpo.
Proszę spojrzeć na dowód. Co to takiego?
Wygląda na czek.
Owszem. Wystawiony przez...
Fer de Lance Inc.
Coś świta?
Nie.
Zarejestrowanym pełnomocnikiem do doręczeń
jest Rochelle Purple.
Zna pani to nazwisko?
Wiesz, Becky Zimmerman nie posłuchała.
Mówiłam jej,
że w QuickBooks nie ma kolumny do księgowania miłości.
Zasugerowałam jej plan awaryjny i podsłuch.
Ona na to, że Alan zawsze się nią zajmie.
A Alan bzyka opiekunkę.
No banał jakich mało.
A teraz Becky mi się żali przez telefon,
że jest spłukana i nie wie, co robić.
A ja na to, żeby sobie skołowała wehikuł czasu,
cofnęła się pięć lat i mnie posłuchała.
Nie powiedziałaś tego.
Nie, ale pomyślałam.
Nie mogę być dla niej okropna, bo mi jej szkoda.
Jest żałosna.
Nie martwi cię, że Wade wygryzł cię z rodzinnego majątku?
Nie.
Zrobił to raz, zrobi i drugi.
Wiesz, co mówią o starych nawykach.
To nie on, tylko tata.
I tak dałaś się wychujać. Nie pozwól na to drugi raz.
Wade na to nie pozwoli.
Zróbmy tak.
Załatwię ci coś na boku,
o czym Wade nie może wiedzieć. To będzie twoje zabezpieczenie.
Nie zawsze cię wspierał.
Pytaliście o to mojego brata?
To my zadajemy pytania.
- Przepraszam. - Tak to działa.
Ma pan więcej pytań?
Nie.
Nie, bo jeszcze z 20...
- Kończymy? - Tak.
- Wszystko? - Tak.
Nie.
Owszem.
Proszę.
Dlaczego jej nie cisnąłeś?
Już ją miałeś.
Mam nadzieję, że przydusiliśmy ją na tyle,
że pęknie i nam pomoże.
Oby.
Tak.
Zapomniałam. Fer de Lance.
- No? - To Fer de Lance?
- Co z nim? - Wiesz, co to jest?
- Muszkieter? - Nie.
To wąż. Wygooglowałam.
Jasne.
Rany, która godzina? Lecę.
Jestem spóźniony.
Ja też.
- Serio? - No.
Jesteśmy. Dzięki.
Tu Billy. Zostaw wiadomość.
Czekamy, pani Gold.
Oczywiście.
Podczas procesu Borns Tech zeznała pani,
że pan McBride kazał pani szantażować funkcjonariusza.
Myślę...
Cóż...
Sądzę,
że mogłam się mylić.
Pan McBride oficjalnie zeznał,
że nigdy mnie o coś takiego nie prosił.
Kazał mi rozwiązać problem,
a ja źle zrozumiałam.
Prostytucja i szantaż stanowią o wątpliwej moralności.
Wiem.
Choć nie sądzę, by to był szantaż.
Nie?
Prawnicy drugiej strony wywierali na mnie presję.
Zeznałam to, co mi kazano.
Czyli nie doszło do szantażu,
lecz do krzywoprzysięstwa?
Nie powiedziałabym...
że sytuację można jasno określić jako szantaż.
Trzeba by zapytać pana McBride'a.
Nie możemy tego zrobić, prawda?
Owszem.
Szkoda, że nie może się wypowiedzieć.
Cały dzień prowadzi przesłuchania. Na pewno się spóźni.
To, co stało się podczas procesu Borns Tech,
pokazuje, jaką byłaby pani prawniczką.
Pokazuje, jak traktuje pani świadka.
Czy uprawiała pani seks z policjantem
i nagrała to pani, by to wykorzystać przeciw niemu?
Tak.
Dziękuję, to wszystko.
- Poinformujemy o decyzji. - Chwileczkę.
- To koniec? - Tak.
Chwileczkę. Przepraszam.
Przesłuchanie się przeciągnęło.
- Już po wszystkim. - Rozumiem.
Ale proszę mnie wysłuchać.
Ta kobieta zasługuje, by jej wysłuchać.
Słuchaliśmy jej przez godzinę.
Żadna ustawa nie stanowi,
że musicie to w tej chwili przerwać.
- Dzień dobry. - Witam.
- Billy McBride. A pani? - Kwok.
Miło mi poznać.
Pił pan?
Nie pańska sprawa. I nie o to tu chodzi.
Jeśli chodzi o tę panią,
to wszystko, co państwa martwi, choćby jej historia,
świadczy o tym, że będzie wspaniałą prawniczką.
Była po drugiej stronie.
Wie, jak to jest.
Z reguły nie zatrudniam pozwanych.
Z jakiegoś powodu poczyniłem wyjątek.
Ona jest doświadczona,
pełna empatii i wytrwałości.
Tego nie uczą na studiach.
Ma wszelkie potrzebne cechy.
Nie przyda nam się w branży pierwiastek ludzki?
Trwała przy mnie w każdych okolicznościach.
Nie możemy odrobinę się rozluźnić
i nie traktować tego jak spotkania zarządu?
Bądźmy przez chwilę ludźmi.
Poinformujemy panią.
I tyle? „Poinformujemy”?
- Kończymy. - Dajcie spokój.
Dziękuję.
Wybacz, skarbie.
Nie szkodzi.
Naprawdę się przeciągnęło.
Świetnie ci poszło. Wspaniała mowa. Dzięki.
- Nie siedziałem na dupie. - Wal się.
Mam wrażenie,
że wszyscy w moim życiu idą do przodu.
A ja tylko patrzę,
jak żyją swoim życiem.
To smutne.
Wiesz, że masz przesrane, gdy nawet ściany do ciebie krzyczą.
Zawsze sądziłam, że czeka mnie krwawa śmierć.
Moją matkę potrącił autobus.
Serio.
- Naprawdę? - Tak!
Wybacz, zwykle ludzie tak żartują.
Nie.
Mojego wujka 17-krotnie dźgnięto w supermarkecie.
Mój były mąż
stracił głowę
podczas przejażdżki kolejką górską.
- Rany. - No.
Chodzi mi o to...
że mam w życiu pecha.
Może twoje odbicie w lustrze,
ten omen, czy cokolwiek to jest, stanowi znak,
że odejdziesz bezboleśnie.
Skąd wiesz?
Cóż.
Może osiągnąłeś wszystko,
co miałeś w tym życiu osiągnąć.
Gówno osiągnąłem.
Co ty gadasz?
Masz ciekawą pracę,
rodzinę.
Córkę.
Przyjaźnimy się.
- Wiesz o tym. - No tak.
Jaki macie rosół?
Słony.
Jak mnie znalazłeś?
Mój znajomy, Dave...
jest kierowcą ciężarówki.
Ponoć został tu wspaniale obsłużony...
przez piękną kobietę.
Musiałem wpaść i się przywitać.
Cześć.
Cieszę się, że cię znalazłem.
Zniknęłaś, a to...
To mogła być moja...
Nie wiedziałem, co się stało.
To długa historia.
Mam czas.
RESTAURACJA
Zaciągniemy ich do sądu,
a wtedy nie będziesz już musiała bać się Blackwoodów.
Ale...
musisz nam pomóc.
Będziesz cichym bohaterem.
Anonimowym.
Nigdzie nie pojawi się twoje nazwisko.
Wzięłam je, by się zabezpieczyć.
Rozumiem.
Teraz ja będę cię chronił. Obiecuję.
To prawda.
Dobrze.
Cieszę się, że cię znalazłem, Delores.
Wiesz,
co w tobie lubię,
choć nigdy o tym nie mówiłem?
Co?
To...
że mnie nie potrzebujesz.
To nieprawda.
Tylko ty na całym świecie mnie rozumiesz.
Owszem, rozumiem cię.
Dlatego mam nadzieję, że ty zrozumiesz,
co teraz muszę ci zrobić.
Co takiego?
Zobaczysz.
Śpij słodko.
UMOWA O ZACHOWANIU POUFNOŚCI WADE BLACKWOOD
UMOWA O ZACHOWANIU POUFNOŚCI ROY WHEELER
UMOWA O ZACHOWANIU POUFNOŚCI SPENCER JACKSON
MARISOL SILVA - RADNA LOS ANGELES